قاصدك ، هان چه خبر آوردی؟

 

 

 از كجا ، وَز كه خبر آوردی؟

 

 

 خوش خبر باشي ، اما ، اما

 

 

 گرد بام و در ِ من بي ثمر مي گردی!

 

 

 انتظار خبری نيست مرا

 

 

 نه ز ياری ، نه ز دَيّار و دياری ، آری !

 

 

 برو آنجا كه بُوَد چشمی و گوشی با كس

 

 

 برو آنجا كه تو را منتظرند

 

 

 قاصدك در دل من ، همه كورند و كرند

 

 

 دست بردار ازين در وطن خويش غريب

 

 

 قاصِدِ تجربه های همه تلخ

 

 

 با دلم مي گويد

 

 

 كه دروغي تو ، دروغ !

 

 

 كه فريبی تو ، فريب !

 

 

 قاصدك ! هان ، ولی آخر...ای وای...

 

 

 راستی آيا رفتی با باد؟

 

 

 با تواَم ، آی ، كجا رفتی...های !؟

 

 

 راستی آيا جايی خبری هست هنوز؟

 

 

 مانده خاكستر گرمی جايی؟

 

 

 در اجاقی ، طمع شعله نمی ورزم

 

 

 خُردَك شَرَری هست هنوز؟

 

 

 قاصدك ،

 

 

 ابرهای همه عالم شب و روز در دلم می گريند...